1. Inleiding en standpunten van partijen
In de mediation stelde verzoeker Pieter dat de hond van zijn buurman Mark voortdurend blaft, waardoor de openbare rust en orde worden verstoord. Buurman Mark heeft niet binnen de gestelde termijn op het verzoek gereageerd, wat de mediator beoordeelt als een gebrek aan actieve medewerking, maar niet als een schulderkenning.
2. Redenering van de mediator
De mediator is van mening dat verzoeker Pieter terecht gekrenkt is, omdat het aanhoudende blaffen zijn recht op rustig woongenot ernstig aantast. Tegelijkertijd is de mediator zich ervan bewust dat buurman Mark zich zou kunnen verdedigen met argumenten zoals normaal blaffen, provocaties of oplossingspogingen, maar zonder bewijs blijft zijn nalaten aannemelijk. Aangezien Mark geen reactie heeft ingediend, concludeert de mediator dat de vordering van verzoeker geloofwaardig is.
3. Voorgestelde oplossing
De mediator stelt de volgende maatregelen voor:
- Buurman Mark dient binnen 14 dagen te zorgen voor een vermindering van het blaffen, bijvoorbeeld door training van de hond, de hond 's nachts binnen te houden of een geluidsreducerende omheining te plaatsen. Als hij het probleem niet oplost, dient hij verzoeker Pieter toe te staan de desbetreffende toezichthoudende instanties op de hoogte te stellen.
- Verzoeker Pieter dient buurman Mark schriftelijk (of via de mediator) te informeren over de specifieke tijdstippen van het blaffen en eigen provocaties te vermijden.
- Een billijke oplossing omvat tevens een schriftelijke verontschuldiging van Mark en een toezegging om het blaffen overdag te beperken tot maximaal 15 minuten per uur en te zorgen voor een volledig stille nachtperiode.
4. Conclusie van de mediator
Tot slot voegt de mediator toe: "De hond van uw buurman mag dan denken dat hij moet bewaken, maar als hij voortdurend blaft, is hij geen waakhond meer – hij wordt een alarm dat niemand serieus neemt. Misschien slaapt Mark geruster als hij beseft dat stille buren ook voor hem een vredig leven betekenen."