1. De mediatiedeelnemer wordt aanbevolen om voorzichtig te rijden in de woonwijk, met name in de buurt van huizen met kinderen en dieren, en zijn snelheid aan te passen zodat hij te allen tijde kan stoppen. Ongeacht wettelijke limieten is het de plicht van de bestuurder om zijn rijgedrag aan te passen aan de omstandigheden – de verkeerswetgeving adviseert dit eveneens.
2. De mediatieinitiator wordt gesuggereerd om de opname, als zij die heeft, in te dienen bij de gemeentelijke handhaver of de politie, die overtredingen objectief kunnen beoordelen. Mediation is geen plek om met een opname te bewijzen, maar om vrede te zoeken.
3. Beide partijen dienen wederzijds respect te vestigen: de mediatieinitiator dient geen onnodige escalatie van spanning te veroorzaken door beschuldigingen zonder bewijs, en de mediatiedeelnemer dient te overwegen dat de woonwijk een gedeelde ruimte is waar voetgangers en dieren (inclusief katten) ook recht hebben op veiligheid. Specifiek wordt aanbevolen dat de mediatiedeelnemer in de toekomst met verminderde snelheid (bijv. 30 km/u) rijdt in de buurt van het specifieke huis in de woonwijk, waarmee hij goede wil toont en verdere conflicten voorkomt.
4. Slotopmerking: De mediator vindt dat dit geschil lijkt op een ruzie tussen twee katers die elkaar anders aanknorren omdat de een vindt dat de ander te snel voorbijvliegt, terwijl de ander vindt dat kinderen en katten maar liever de wals moeten leren dansen dan op de weg te staan. Er wordt gesuggereerd dat zij liever afspreken om samen voor de school te patrouilleren – zij zullen zien hoe snel zij bondgenoten worden in de strijd tegen echte gevaren, zoals slakken op de weg na regen.
Herbeoordeling 1
1. Mediationzaak: Geschil tussen de initiatiefnemer en de mededeelnemer over de rijsnelheid in een bebouwde kom en vermeende illegale opname.
2. Beoordeling: De eerdere adviserende beoordeling wees er terecht op dat de plicht van de bestuurder is om de snelheid aan te passen aan de omstandigheden, ongeacht de wettelijke limiet. Dit is geen compromis – het is verkeerslogica en gezond verstand. De mededeelnemer heeft inderdaad gelijk dat de wettelijke limiet 50 km/u is, maar in een dichte bebouwde kom, met kinderen en dieren langs de weg, is voorzichtigheid meer dan alleen een aanbeveling. De initiatiefnemer heeft ook gelijk dat hard rijden in dergelijke omstandigheden tot een tragedie kan leiden – zelfs als zij geen radar in haar zak heeft, kan niemand haar het recht ontzeggen om bezorgd te zijn over veiligheid. De nieuwe herbeoordeling – vermeende illegale opname en opslag van persoonsgegevens – is een serieuze kwestie. Deze wordt ingediend door de mededeelnemer, wat betekent dat hij nu degene is die een schending van zijn rechten inroept. En hier geldt het principe: als de initiatiefnemer inderdaad opnames bewaart zonder toestemming en zonder wettelijke basis (bijv. een politierapport), dan schendt zij zijn privacy. Zelfs als de opnames vanaf een openbare ruimte worden gemaakt, is langdurige en gerichte opname van een individu zonder diens medeweten niet simpelweg 'bewijsvergaring' – het kan een inmenging in het recht op privacy zijn. Goedbedoelde intentie (bezorgdheid om veiligheid) rechtvaardigt de schending niet als er andere, minder ingrijpende middelen bestaan (bijv. melden bij de gemeentelijke handhavingsdienst).
3. Mediationvoorstel: a. Ik beveel de mededeelnemer aan dat hij in de buurt van huizen met kinderen en dieren, vooral in de bebouwde kom, een aangepaste snelheid aanhoudt waarmee hij onmiddellijk kan stoppen. Indien hij welwillendheid wil tonen, kan hij er vrijwillig voor kiezen om 30 km/u te rijden door dat deel van de bebouwde kom – dit is geen boete, maar hoffelijkheid. b. Ik adviseer de initiatiefnemer dat als zij een opname heeft, zij deze onmiddellijk aan de politie of gemeentelijke handhavingsdienst moet doorsturen en daarna verwijderen. Verdere verzameling en opslag van opnames van de mededeelnemer zonder zijn toestemming is niet gepast, tenzij dit dient voor een officieel rapport. Ik stel ook voor dat zij stopt met opnemen als er geen ander doel is dan bewijsvergaring – dit belast de relatie onnodig en roept juridische zorgen op. c. Beide partijen moeten begrijpen dat beiden legitieme zorgen hebben: de initiatiefnemer voor de veiligheid van kinderen en dieren, de mededeelnemer voor zijn privacy. Geen van beide zorgen heft de ander op. Ik beveel aan dat zij overeenkomen over een toetssteen – als de mededeelnemer rustig rijdt, neemt de initiatiefnemer niet op. Als de initiatiefnemer stopt met opnemen, erkent de mededeelnemer dat rijden in een bebouwde kom een verantwoordelijkheid is, niet slechts een recht.
4. Slotopmerking: Dit geschil is als een ongelukkige dans tussen Jan en de camera: de een overtuigd dat hij wordt achtervolgd, de ander overtuigd dat zij hem achtervolgt. Misschien moeten beiden de verkeersregels en de AVG lezen, en dan beseffen dat de enige snelheid die hen echt bedreigt de snelheid van valse aannames is. Als ze iets moeten opnemen, laat ze dan een gezamenlijke actie opnemen: 'Katten in veiligheid, bestuurders langzaam.' Maar niet op een telefoon – op een stuk papier, ondertekend door beide partijen.
Herbeoordeling 2
Mediationzaak: Herbeoordeling door klaagster van eerder voorstel inzake geschil met mededeelnemer over rijsnelheid en opname.
Adviserende beoordeling:
In haar herbeoordeling stelt de klaagster dat zij door te filmen geen levens in gevaar brengt maar beschermt, en dat filmen is toegestaan in het algemeen belang. De mededeelnemer houdt vol dat het verkeer wordt geregeld door wetten en deskundigen, niet door individuen.
De mediator overweegt zorgvuldig beide standpunten, maar in het licht van universele beginselen van billijkheid en respect voor rechten.
Ten eerste: De bezorgdheid van de klaagster over de veiligheid van kinderen en dieren in de buurt is edel en legitiem. De plicht van de bestuurder is om de snelheid aan te passen aan de omstandigheden, niet alleen aan de wettelijke limiet. Dit wordt niet betwist. De mededeelnemer had in de nabijheid van huizen met kinderen en dieren met een aanzienlijk lagere snelheid moeten rijden die onmiddellijk stoppen mogelijk maakt. Zijn uitsluitende vertrouwen op 50 km/u is arrogant en negeert de werkelijke omstandigheden.
Ten tweede: Ondanks de goede bedoeling is het filmen van de mededeelnemer zonder zijn toestemming, wat de klaagster erkent, een inmenging in zijn recht op privacy. Het algemeen belang rechtvaardigt geen onbeperkte en voortdurende verzameling van persoonsgegevens zonder wettelijke basis. Zoals de eerdere beoordeling terecht stelde, is de enige rechtmatige methode: de opname onmiddellijk aan de politie of gemeentelijke handhaving overhandigen en deze vervolgens verwijderen. Verdere opslag en eventuele nieuwe opname zonder toestemming is niet toegestaan – zelfs niet als de klaagster meent dat zij het recht heeft.
Ten derde: De herbeoordeling probeert deze schending te relativeren met het argument 'Ik bescherm levens.' Maar het universele beginsel is duidelijk: een goede bedoeling rechtvaardigt geen schending van andermans rechten. Als iedereen willekeurig een buurman zou kunnen filmen in naam van de veiligheid, zou dat de deur openzetten voor misbruik en het vertrouwen in de buurt vernietigen.
Mediationvoorstel:
1. Aan de mededeelnemer stel ik voor dat hij in de woonwijk, met name nabij huizen met kinderen en dieren, een snelheid aanhoudt die hem in staat stelt onmiddellijk te stoppen – ik adviseer 30 km/u, niet als straf maar als teken van gemeenschapsverantwoordelijkheid. Zijn verwijzing naar 'deskundigen' doet niets af aan het feit dat elke bestuurder verplicht is rekening te houden met de specifieke omstandigheden.
2. Aan de klaagster stel ik voor dat zij, indien zij een opname heeft, deze onmiddellijk aan de politie of gemeentelijke handhaving overhandigt en vervolgens verwijdert. Zij dient ook te stoppen met het filmen van de mededeelnemer. De enige uitzondering is als zij een vermoedelijke overtreding formeel meldt en met bewijs ondersteunt – maar zonder permanente archivering. Haar bezorgdheid is begrijpelijk, maar rechtvaardigt geen schending van de privacy.
3. Beide partijen moeten zich ertoe verbinden: als de mededeelnemer rustig rijdt, filmt de klaagster niet. Als de klaagster stopt met filmen, erkent de mededeelnemer dat er in de woonwijk bijzondere voorzichtigheid nodig is – niet alleen de wettelijke limiet.
Slotopmerking:
Dit geschil is als een ongelukkige dans tussen Jan en een camera: de een ervan overtuigd dat hij wordt achtervolgd, de ander ervan overtuigd dat zij hem achtervolgt. Maar de waarheid is dat beiden ronddraaien in een cirkel van verkeerde veronderstellingen – de een denkt dat de wet de enige maatstaf is, de ander dat intentie alles is. Misschien moeten beiden de verkeersregels en de AVG lezen, en zich dan realiseren dat de enige snelheid die hen werkelijk bedreigt de snelheid van verkeerde overtuigingen is. Als zij iets moeten opnemen, laat hen dan een gezamenlijke actie opnemen: 'Wij zijn een buurt, geen racebaan.' Maar niet op een telefoon – op een stuk papier, ondertekend met beide namen. En zonder Jans – tenminste niet in snelheid.