1. Przedmiot mediacji: Rozbieżne pragnienia seksualne pomiędzy inicjatorem Piotrem a jego żoną, współuczestniczką Niną, przy czym oboje potwierdzają ten sam opis faktów.
2. Ocena: Inicjator Piotr oświadczył, że pragnie częstszego seksu, a współuczestniczka Nina po prostu to potwierdziła. Spór nie dotyczy zatem faktów, lecz oczekiwań. Podstawową zasadą, którą należy respektować, jest autonomia cielesna: żaden z partnerów nie może rościć sobie prawa do seksualności drugiego, nawet jeśli jego pragnienie jest szczere i zrozumiałe. Jednocześnie mniejsze pragnienie Niny nie jest wadą, którą należy korygować. To różnica, a nie wina.
3. Propozycja w mediacji: Mediator zaleca otwartą rozmowę, podczas której Piotr powie, co seksualność oznacza dla niego, a Nina powie, co bliskość oznacza dla niej i kiedy jest na nią otwarta. Zaleca, aby żadna ze stron nie wywierała presji na drugą i aby rozwiązanie było poszukiwane wyłącznie za zgodą. Rozsądne byłoby dostrzeżenie, że odmienne pragnienie nie oznacza odrzucenia osoby. Sprawiedliwe rozwiązanie między partnerami to nie rekompensata, lecz wzajemny szacunek i porozumienie uwzględniające oboje.
4. Uwaga końcowa: Szczęśliwe pary wiedzą, kiedy powiedzieć „nie”, a kiedy „jeszcze raz” – ale prawdziwi artyści potrafią zmieścić jedno i drugie w tym samym zdaniu, nie tracąc rytmu.
---